“Hoch lebe ein widerständiger Geist, hoch lebe die Unzufriedenheit, hoch lebe die Instabilität, und –
Nieder mit der Harmonie und nieder mit den Lügen.
Und um mit Büchner zu sprechen, ‘Friede den Hütten, Krieg den Palästen!'”
Feridun Zaimoğlu in
https://www.youtube.com/watch?v=XLQp2gLtOx4
Silikon Vadisi’nde bir girişimci olmak, bir müzenin iletişimini yürütmek ya da bir “think-tank”i (düşünce kuruluşu) desteklemenin kendimize karşı dürüst olmak, hatta kendimizi sevmek için esas olduğuna inanıyorsak, otel odalarını ya da büyük mağazaların depo raflarını temizleyenlerin hayatlarına ya da hayallerine dair ne düşünüyoruz? Cevap: Hiçbir şey.
“Sevdiğin işi yap” kültürünün bir diğer yıkıcı sonucu da kadın emeğini az maaşla ya da hiç ödeme yapmadan elde etme çabasındaki acımasızlık. Kadınlar düşük ücretli ya da ödeme almaksızın dahil olunan işgücünün çoğunluğunu oluşturuyor, bakıcı, misafir hoca, ücretsiz çalışan stajyerler olarak erkeklere sayıca üstünler. Lise diploması ya da doktorayla başvurulsa da bütün bu işlerin ortak noktası, onları yapmak için öncelikli motivasyonun ücret olmaması gerektiği inancı. Kadınlar çalışmalı çünkü onlar doğal birer yetiştirici ve her zaman memnun etmeye hevesli, ne de olsa hatırlanamayacak kadar eski bir zamandan bu yana karşılığında maaş almaksızın çocuk bakımı, yaşlı bakımı ve ev işi yapıyorlar. Zaten para konuşmak da bir hanıma yakışmaz.
Sevdiğin işi yaparsan, bir gün bile çalışmış sayılmazsın! Bu vaadin sarhoş edici sıcaklığına yenik düşmeden önce şunu sormak önemli: İşi iş değilmiş gibi göstermek tam olarak kimin işine yarıyor? İşçiler aslında çalışırken neden çalışmıyormuş gibi hissetmek zorunda? Tarihçi Mario Liverani bize ideolojinin, sömürünün sömürülenin lehine, dezavantajlının avantajına olduğunu sunma işlevine sahip olduğunu hatırlatıyor.
Emeğin sömürülme mekanizmalarını ne denli körüklediğini gizleyen “sevdiğin işi yap” kültürü, aslında kapitalizmin en kusursuz aracı. Başkalarının emeğini bir kenara atıyor ve kendi emeğimize karşı körleşmemize yol açıyor. İşimizi gerçekten de bir iş olarak kabul edersek ona birtakım sınırlamalar getireceğimiz, makul bir ücret ve hem ailemiz hem de kendimiz için zaman yaratabileceğimiz insani çalışma saatleri talep edeceğimiz gerçeğini gizliyor.
https://vesaire.org/ask-namina-sevdigin-isi-yap-kulturu-ve-zararlari/
Our brains remain a deep mystery to neuroscientists. Everything we think and remember, and all our movements, must somehow be coded in the billions of neurons in our heads. But what is that code? There are still many unknowns and puzzles in understanding the way our brains store and communicate our thoughts. Cracking that code could lead to breakthroughs in how we treat mental disorders like schizophrenia and autism. It might allow us to improve direct interfaces that communicate directly from our brains to computers, or even to other people—a life-changing development for people who are paralyzed by injury or degenerative disease.
Önce toplum mu değişecek yoksa siyaset anlayışı veyahut siyasetçiler mi?
Bu konuda herkesin farklı fikirleri olabilir.
Ama bildiğimiz bir gerçek var ki o da şu: Gücü ele geçirenin kendinden gördüğünü koruyup kolladığı, ‘bizden-onlardan’ ayrımının yapılıp ‘onlardan’görülenlerin hakkının gasp edildiği, dışlandığı, yok sayıldığı ülkelerde insanlardan aynı duygu, aynı amaç etrafında toplanan toplum olmasını beklemek gerçekçi değil.
Mahalle kültürü sadece toplum olmamızın önünde engel değil, aynı zamanda ahlaki hassasiyetlerimizin zedelenmesine de neden oluyor.
Çünkü mahalle yararı gözetmek bir anlamda varolma mücadelesi olarak görüldüğünden bu mücadelede değerler kolaylıkla gözden çıkarılabiliyor.
One of the most remarkable effects of chronic social isolation, as in the extreme case of solitary confinement, is the decrease in the size of hippocampus, the brain region related to learning, memory, and spatial awareness. The sustained stress of extreme isolation leads to a loss of hippocampal plasticity, a decrease in the formation of new neurons, and the eventual failing in hippocampal function. On the other hand, the amygdalaincreases its activity in response to isolation. This area mediates fear and anxiety, symptoms enhanced in prisoners in solitary confinement.
Vedat Milor’un Bir Tavsiyesinin Düşündürdükleri…
Meral Hanım’ın yorgunluğu bayram yoğunluğundan mı kaynaklanıyordu? Bir çekirge sürüsü gibi 6-7 günlüğüne Türkiye’nin tüm sahil kesimlerini basan sabırsız beyaz yakalı kalabalığını doyurmak için 3 gün önce pişirip stokladığı kızartmalar mı onu bu kadar bitap düşürmüştü? Yoksa yıllar boyunca yaptığı farklı zeytinyağlıların çok da fazla kişinin umurunda olmadığını fark edip köfte, patates, gözleme kısır döngüsüne mi hapsolmuştu? Sonra annemi düşündüm, yıllar boyunca aynı şekilde yaptığı pilavın yüzümüzde uyandırdığı gülümseme onu bir yerden sonra tatmin etmemeye başlasaydı, o pilavı pişirmek sıkıcı bir şeye dönüşür müydü? Yoksa aynı pilavın bir daha yüzlerini görmeyeceği ve içindeki inceliği ve sevgiyi keşfetmesi çok da mümkün olmayan yüzlerce farklı insan için hazırlanması mı onu manasız kılıyordu? Yemek pişiren bir insan nereye kadar yaptığı işe sanatsal bir duyarlılık ve özenle yaklaşabilir, nereden sonra kendi emeğine yabancılaşmış halde bulur kendini? Emeğinin karşılığı, ödenmesi gereken kira, çocuğunun okul parası, devlete ödenecek vergi, garsonun maaşı, eti çok pişmiş, birayı buzlu bardakta isteyen müşterilerin mızmızlanmaları olduğu zaman mı?
I now see that meditation is simply exercise for the mind, similar to the way we exercise our muscles when we play sports. For me, it has nothing to do with faith or mysticism. It’s about taking a few minutes out of my day, learning how to pay attention to the thoughts in my head, and gaining a little bit of distance from them.
Debt among 19 to 29-year-old Americans exceeded $1 trillion at the end of 2018, according to the New York Federal Reserve Consumer Credit Panel. That’s the highest debt exposure for the youngest adult group since late 2007.
Debt levels play a role in how young adults view their spending conditions, according to a University of Michigan survey Friday. Younger adults – those under age 35 – have reduced their spending compared with previous generations possibly because of weakened job prospects, delayed marriage and educational debt.
an interpretation of the world 